1932 Rickenbacher© A-22 Electro Hawaiian ‚Frying Pan’ – pierwsza gitara elektryczna

Michael John Simmons / The Fretboard Journal

Rickenbacher A-22 Electro Hawaiian to pierwsza wyprodukowana gitara elektryczna, jak to mówią – „of any sort”.

Gitara została zaprojektowana na początku 1930 roku, w okresie ogromnej popularności „hawaiian steel guitar”. Firmy takie jak National, Weissenborn czy Dobro specjalizowały się w „acoustic steel guitars”, zaś Martin, Gibson i wielu innych budowniczych oferowały je w swoich katalogach.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłem ten model, od razu pomyślałem – jakie to wariactwo. Nie dość, że zaopatrzona została (po raz pierwszy w historii), w nie sprawdzony na rynku, przetwornik elektromagnetyczny, to jeszcze wykonana została w całości z aluminium (materiału prawie nieposiadającego rezonansu), …co wprawiło w niezły „rezonans” lutników budujących od lat instrumenty akustyczne.

Jakkolwiek dziwnie by nie wyglądał ten wyrób „gitaropodobny” to… brzmiał niesamowicie. Duży magnes w kształcie podkowy dawał ciepły, śpiewny dźwięk, a sztywny aluminiowy korpus pozwalał strunom na ciągłą wibrację, dając wspaniały sustain. Niemal natychmiast czołowi „steel players” zaczęli wykorzystywać ten instrument na scenie oraz podczas nagrań w studiach, a w ciągu kilku kolejnych lat, tacy potentaci jak Gibson i National, wprowadzili do swoich ofert „elektryki”.

Instrument był „rewolucyjny” jednak muzycy szybko odkryli, że aluminiowy korpus jest bardzo podatny na zmiany temperatury – zwłaszcza od gorących scenicznych świateł. W 1935 roku Rickenbacher wprowadził na rynek „Electro String Bakelite Solidbody” – gitarę z bakelitowym korpusem (właściwie cała była zrobiona z bakelitu), tym samym instrument stał się bardziej „stabilny”.

Gitarę „Frying Pan” produkowano w dwóch wersjach; A-25 – o 25calowej skali oraz A-22 – ze skalą o długości 22,5 cala. Electro Hawaiian, znany bardzie jako „patelnia”, nadal jest popularnym instrumentem wśród muzyków studyjnych, chociaż w katalogu pozostał tylko do 1940 roku.

…Osobiście przez wiele lat grałem na kilku A-22S – brzmiały wspaniale. Mają pełne, bogate brzmienie z ciepłym sustainem.

Ta konkretna gitara (zdjęcia poniżej) wydaje się być całkowicie oryginalna i w świetnym stanie, choć z biegiem lat pozbyła się większości złotej farby. To bardzo ważna „historycznie” i muzycznie gitara.

Otagowane ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: